Montessori yeni eğitim hareketi içindeki diğer yaklaşımların tersine Rousseau'dan fazlasıyla etkilenmiştir. Kitaplarının birçok pasajında Rousseau'ya yakın temalar hakkında çeşitlemeler okunur. Ancak M. Montessori Rousseau'nun çalışmalarının sistematik bir tekrarını kesinlikle yerine getirmemiştir. M. Montessori'nin John Dewey, William Heard Kilpatrick, Jean Ovide Decroly and Adolphe Ferrière gibi yeni eğitim hareketine katılan diğer eğitimcilere karşı tutumunun da aynı şekilde saptanması güçtür. Yeni eğitim grubundaki çalışmalarıyla ilgili olarak bir çoğuyla tanıştığı halde, onlarla gerçek bir işbirliğine girmemiştir. M. Montessori Ovide Declory'den de etkilenmiştir. İkisi de Yeni Eğitim Derneğinin aktif üyeleri olduktan sonra bir çok defa buluşmuş ve tartışmışlardır. M. Montessori'nin fikirlerinin orijinal doğasında Agazzi kardeşlerin önemli izleri bulunur. 1882 yılında Rosa Agazzi ve kız kardeşi Brescia, Monpiano'da bir evin yönetimini üstlendiler. Bu ev İtalya'daki ilk Çocuklar Evi olarak sayılabilir. Montessori'nin sonra yaptığı gibi Rosa Agazzi de çocukların yaşadığı çevreyi değiştirmek aracılığıyla küçük çocukların eğitimini kontrol etmeyi ve yoğunlaştırmaya çabaladı. Montessori'nin değişiminde Frederick Froebel'in eleştirisi olduğu halde, aslında onun düşüncelerinin bir çoğunu benimsedi. Ama bunları daha sağlam şekilde eğitilmiş tıbbî bir uzmanlığa uygun olan gözleme dayandırdı. Montessori Gandhi gibi vücut ve zihin gelişiminin ruhun uygun uyanışıyla el ele gittiğine inandı. Alfred Adlerle de çocukların davranışları hakkında bir çok fikri paylaştılar. Görüldüğü üzere M. Montessori metodunun gelişiminde düşünsel ve pratik olarak bir çok eğitimci, doktor ve filozoftan değişik düzeylerde etkilenmiş, bu kişilerin yaklaşım ve düşüncelerinin kimi unsurlarını metoduna katmıştır. Ancak bir alternatif eğitim modeli olarak Montessori metodunun, diğer alternatif modellerin çoğunda olduğu gibi, felsefî olarak Rousseau'ya dayandığı söylenebilir.
